close

  • Να φυλάττω πίστη εις την πατρίδα μου,την Πολωνική Δημοκρατία
  • ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ

  • 17 Μαΐου 2019

    Η μάχη του Μόντε Κασσίνο ήταν μια από τις πιο σκληρές και αιματηρές μάχες που καθόρισαν το αποτέλεσμα του Β 'Παγκοσμίου Πολέμου. Ήταν η τέταρτη επίθεση από τις συμμαχικές δυνάμεις στα γερμανικά στρατεύματα, που έλεγχαν την Μονή των Βενεδικτίνων στην κορυφή του λόφου του Κασσίνο στην Ιταλία. Η νίκη του πολωνικού 2ου Σώματος Στρατού έσπασε τις γερμανικές γραμμές άμυνας και άνοιξε το δρόμο στις συμμαχικές δυνάμεις για την απελευθέρωση της Ρώμης.

    Ο λόφος του Κασσίνο ήταν η βασική θέση του γερμανικού συστήματος οχυρώσεων στο στενότερο τμήμα της Ιταλικής Χερσονήσου, που ονομαζόταν «Γραμμή Γκούσταφ». Το πρώτο εξάμηνο του 1944, ο λόφος του Κασσίνο βίωσε έντονες συγκρούσεις μεταξύ των συμμαχικών δυνάμεων και των γερμανικών στρατευμάτων. Για αρκετούς μήνες τα γερμανικά στρατεύματα που κατέλαβαν ισχυρές θέσεις απωθούσαν τις συμμαχικές επιθέσεις. Τρεις διαδοχικές επιθέσεις από αμερικανικές, βρετανικές, γαλλικές, καναδικές, νοτιοαφρικανικές, νεοζηλανδικές και ινδικές δυνάμεις απέτυχαν.

     

     

    Ο συμμαχικός διοικητής Oliver Leese ζήτησε από τον πολωνό στρατηγό Władysław Anders, διοικητή του πολωνικού 2ου Σώματος Στρατού, να συμμετάσχει στη μάχη του Μόντε Κασσίνο. Ο στρατηγός Άντερς συμφώνησε και στις 11 Μαΐου εξέδωσε την ιστορική διαταγή στους στρατιώτες του 2ου Σώματος:

     

    «Στρατιώτες!

    Η αποστολή που έχουμε αναλάβει θα φέρει δόξα στον Πολωνό στρατιώτη. Σε αυτές τις στιγμές θα είναι μαζί μας οι καρδιές και οι σκέψεις ολόκληρου του πολωνικού έθνους. Θα μας στηρίξουν οι ψυχές των πεσόντων αδελφών μας. Αφήστε το λιοντάρι ελεύθερο στις καρδιές σας!

    Στρατιώτες – θυμόμαστε την επίθεση της Γερμανίας εναντίον της Πολωνίας, τον γερμανοσοβιετικό διαμελισμό της Πολωνίας, τις χιλιάδες καταστρεμμένες πόλεις και χωριά, τις δολοφονίες και τα βασανιστήρια των αδελφών μας, τα εκατομμύρια Πολωνών που απελάθηκαν στη Γερμανία ως δούλοι, τη δυστυχία και τη θλίψη της χώρας μας, την ταλαιπωρία και την εξορία μας, προχωράμε με την πίστη στη Θεία Πρόνοια και με το ιερό σύνθημα «Θεός, Τιμή, Πατρίδα» στις καρδιές μας».

     

     

    Μετά από αιματηρές μάχες που κράτησαν σχεδόν μια εβδομάδα, γερμανική άμυνα έσπασε και η μονή κατακτήθηκε. Στις 18 Μαΐου το μεσημέρι, μια νικηφόρα λευκή και κόκκινη σημαία υψώθηκε στο λόφο του Κασσίνο. Η επίθεση στοίχησε τη ζωή 923 Πολωνών στρατιωτών, οι 2931 τραυματίστηκαν και οι 345 δεν βρέθηκαν ποτέ.

     

    Η μάχη του Μόντε Κασσίνο ήταν μία απόδειξη της πολωνικής γενναιότητας και θυσίας. Το σημαντικότερο, ήταν μια έκφραση αλληλεγγύης προς άλλα έθνη του κόσμου που αγωνίζονταν ενάντια στον ναζισμό. Η νίκη των πολωνικών στρατευμάτων ήταν κρίσιμη για την έκβαση του Β 'Παγκοσμίου Πολέμου. Ήταν και μία υπενθύμιση προς στους δυτικούς ηγέτες για την ανάγκη αποκατάστασης της ανεξαρτησίας της Πολωνίας, όταν την ίδια στιγμή η Σοβιετική Ένωση είχε ήδη καταλάβει το ήμισυ της επικράτειας της Πολωνίας. Όπως αποδείχθηκε αργότερα, οι αποφάσεις για το μέλλον της Πολωνίας και των συνόρων της είχαν ήδη παρθεί από τους Στάλιν, Ρούσβελτ και Τσώρτσιλ στη Διάσκεψη της Τεχεράνης το 1943 και στη συνέχεια επισφραγίστηκαν στη Γιάλτα.

     

    Μετά τον πόλεμο, ένα μεγάλο πολωνικό στρατιωτικό νεκροταφείο δημιουργήθηκε στην πλαγιά του λόφου και αποτελεί μία από τις σημαντικές πολωνικές νεκροπόλεις.

     

    Οι μάχες του Μόντε Κασσίνο μνημονεύονται με μία επιγραφή στο Μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη στη Βαρσοβία και με μια δάδα στο Μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη στην Κρακοβία. Το 1999 στη Βαρσοβία έγιναν τα αποκαλυπτήρια ενός μνημείου προς τιμήν της μάχης και των πολωνών ηρώων της.

     

    Print Print Share: